Van veel voelen naar vertrouwen op wat je voelt

Als je veel voelt, komt er voortdurend informatie binnen. Uit je lichaam, uit je omgeving, uit het contact met andere mensen en uit lagen die niet altijd direct met woorden te begrijpen zijn.

Misschien merkte je als kind al haarfijn op wanneer de sfeer veranderde, iemand verdrietig was of er spanning in een ruimte hing. Maar wat je voelde, kwam niet altijd overeen met wat je hoorde.

Er werd gezegd dat er niets aan de hand was, terwijl jij iets anders waarnam.

Zo kun je al jong het vertrouwen in je eigen waarneming verliezen. Je leert misschien om je gevoel te onderdrukken, te verklaren of in twijfel te trekken. Of je gaat vooral buiten jezelf op zoek naar bevestiging van wat je diep vanbinnen allang hebt opgemerkt.

Later kan dat zichtbaar worden als overprikkeling, onzekerheid, moeite met grenzen, burn-out of een voortdurend zoeken naar de juiste keuze.

Terwijl die gevoeligheid juist een grote kwaliteit kan zijn. Je merkt nuances op, voelt onderstromen en ziet vaak eerder dan anderen waar iets niet klopt of waar iets nieuws wil ontstaan. Maar wanneer je niet hebt geleerd om al die indrukken te begrijpen en te onderscheiden, kan veel voelen ook vermoeiend en verwarrend worden.

Mijn begeleiding is erop gericht dat je niet minder hoeft te voelen, maar opnieuw leert vertrouwen op je eigen waarneming.

Opnieuw leren onderscheiden

Vertrouwen op je gevoel betekent niet dat ieder gevoel letterlijk waar is of dat je er onmiddellijk naar moet handelen.

We hebben te leren onderscheiden wat een gevoel ons vertelt. Soms gaat het over wat er nu gebeurt. Soms wordt een eerdere ervaring geraakt. Je kunt spanning bij een ander waarnemen, terwijl een oude overtuiging bepaalt welke betekenis je daaraan geeft. En soms wijst een gevoel je juist op een grens, een verlangen of iets wat in je leven niet langer klopt.

Daarom begint vertrouwen niet met blindelings je gevoel volgen, maar met aandachtig leren luisteren:

Wat neem ik werkelijk waar? Wat gebeurt er in mij? Wat hoort bij het huidige moment? Wat wordt geraakt vanuit het verleden? En wat vraagt nu mijn aandacht?

Door dat onderscheid ontstaat er ruimte tussen wat je voelt en wat je ermee doet. Je hoeft niet onmiddellijk te reageren, jezelf aan te passen of aan je waarneming te twijfelen. Je kunt blijven luisteren en van daaruit bepalen wat voor jou klopt.

Zo kan gevoeligheid zich ontwikkelen van iets wat je overspoelt tot een innerlijk kompas waarop je steeds beter leert varen.

Ruimte maken rond wat je voelt

Veel manieren van begeleiden nodigen je uit om dieper in een gevoel te zakken. Voor veelvoelers is dat niet altijd helpend. Zij voelen vaak al intens en kunnen zo door een ervaring worden meegenomen dat er nauwelijks ruimte overblijft om waar te nemen wat er eigenlijk gebeurt.

Daarom werk ik anders.

Ik nodig je niet uit om steeds verder een gevoel in te gaan, maar om er met aandacht bij aanwezig te zijn en tegelijkertijd ruimte te ervaren.

Je merkt op wat je voelt, waar je het in je lichaam ervaart en wat het met je doet. Zonder dat je het hoeft vast te pakken, te verklaren, weg te maken of groter te maken.

Juist die ruimte maakt verschil. Je hoeft niet weg van wat je voelt, maar je hoeft jezelf er ook niet in kwijt te raken. Wanneer het gevoel en de betekenis die je eraan geeft niet meer automatisch samenvallen, ontstaat er keuzevrijheid.

Ervaren in plaats van alleen begrijpen

Deze manier van omgaan met gevoel leer je niet alleen door erover te praten. We oefenen haar in de ervaring zelf.

Daarbij kan stilte, aandacht voor het lichaam, beweging, muziek, stem, opstellingen, ritueel of de spiegeling van een paard een route zijn. Binnen een zorgvuldig voorbereide privéceremonie kan ook plantmedicijn een ingang zijn.

De vorm verschilt, maar de beweging is steeds dezelfde:

VOELEN → VERTROUWEN → VERBINDEN

STEM GEVEN → BIJDRAGEN

Zo groeit het vertrouwen in je eigen waarneming. Vanuit dat vertrouwen wordt werkelijk contact mogelijk: met jezelf, met de ander, met jouw inspiratie en met het leven om je heen.

En wanneer je niet langer al je energie nodig hebt om jezelf in te houden, aan te passen of te beschermen, ontstaat er ruimte om je stem te laten horen en vanuit jouw eigen kwaliteiten bij te dragen.